گزارش جلسه ی نقد "بنفشه های لای برف " در کانون ادبیات ایران

اشعار "بنفشه های لای برف" در فضایی شخصی محصور شده‌اند سعدی گلبیانی در نشست نقد و بررسی مجموعه شعر "بنفشه های لای برف" گفت: شعرهای این مجموعه به نوعی در بی مکانی و بی زمانی، در فضایی محدود، شخصی و جامعه گریز محصور شده‌اند.

به گزارش خبرنگار مهر، نشست بررسی مجموعه شعر "بنفشه های لای برف" دیروز  عصر دوشنبه 4 بهمن با حضور بهاره فریس آبادی شاعر این مجموعه، سعدی گلبیانی، پوریا سوری و مهرنوش قربانعلی در کانون ادبیات ایران برگزار شد.

در ابتدای این جلسه بهاره فریس آبادی به قرائت چند شعر از این مجموعه پرداخت. سپس سعدی گلبیانی  گفت: در بررسی این کتاب نقطه عزیمت جایی در حدود نقطه زیباشناسی است. زاویه دید یا نظرگاه نقطه عزیمت ماست البته زاویه دید یکی از عناصر ادبیات داستانی است ولی اگر شعر روایی باشد نیز می تواند زاویه دید داشته باشد.

وی افزود: موضوعی که نیما یوشیج آن را مورد توجه قرار داد موازی بودن فرمهای ادبی با فرمهای اجتماعی است. زاویه دید اول شخص در آثار ادبی روایت یا وصف را معطوف به ذهن می کند. شعرهای مجموعه "بنفشه های لای برف" یا در بعضی بخشها با لحن سوم شخص سروده شده اند یا آمیزه ای از لحن اول شخص و سوم شخص هستند.

گلبیانی ادامه داد: شعر بسیاری از شاعران را خوانده ام که مدعی بودند شعرشان چندصدایی است ولی فقط یک راوی داشت. این شاعران ادعای دموکراسی ادبی و چندصدایی در شعر داشتند ولی تنها از جهان اطراف خود گزارش می دادند. شعرهای این مجموعه تا حدود زیادی از این معضل مبری هستند.

شاعر مجموعه "نی زن، جذامی و باد" افزود: زاویه دید فریس آبادی به شعر نوعی وجه غیرشخصی می بخشد و راوی را در وضعیتی قرار می دهد که می تواند بی طرفانه قضاوت کند. نکته دیگر اینکه در اشعار این مجموعه تغزلی با نادیگری دیده می‌شود و از شعرها توقع می رود نوستالژی داشته باشند اما شاعر این ویژگی را از شعرش کسر می کند. شعرها به نوعی در بی مکانی و بی زمانی، در فضایی محدود، شخصی و جامعه گریز محصور شده اند.

در ادامه این جلسه پوریا  سوری گفت: نکته ای که در هنگام مطالعه این اشعار توجه من را جلب کرد، وسواس شاعر بود. حس کردم کلمات یا سطور اشعار کتاب با وسواس خاصی کنار یکدیگر قرار گرفته اند. شاعر ایجاز را در کلامش رعایت کرده و تلاش کرده تخیل را در کارش لحاظ کند.

وی ادامه داد: بعضی شعرهای "بنفشه های لای برف" وحشتناک هستند. به نظرم راوی این شعرها بسیار خرافاتی، قصه باف و ترس خورده است. تصاویر برخی از شعرها یک نوع ترس را القا می کنند. این شعرهای ترس و وهم آلود نوعی ناامیدی و یأس را در خود دارند و بدبینی محسوسی در این شعرها وجود دارد که توسط یک متخصص روانشناسی باید واکاوی شود.

شاعر مجموعه " او اساسا وطنی غمگین است" افزود: مخاطب خیلی از شعرها را که آغاز می کند فکر می کند با شروع یک داستان روبروست چون شاعر از عناصر داستان نویسی در سرودن شعرش بهره برده است. به علاوه پیچ و تاب خاصی که در شعرها وجود دارد مانع از این می شود که در برخورد اول با این اشعار به عمق شعر برسید و باید شعر را دوباره خوانی کنید.

 2http://www.mehrnews.com/fa/newsdetail.aspx?NewsID=123929

 

/ 4 نظر / 14 بازدید
هومن نصیری

ممنون بهار عزیز و به امید موفقیتهای بیش وبیشتر ...

امین

سلام بر دوست هنرمندم ممنون میشم لطف کنی و سری به وبلاگ من بزنی و راجع ب کارام نظر بزاری متشکرم اگه تمایل داشتید لینکم کنید ممنون